DÖRTSEMELER

I

Bir yastığa baş koduk taştan topraktan
Aman gelecek günler uyutma bizi
Sabahleyin ille de ırgala o denizi
Apal görüküversin şöyle uzaktan



II

Uçar yoz kuşları eskipüskülüğün bidaha dönmemecesine
Ak çekirgeler kemirir ol karanlık buğdayı
Günlerden hangi cuma aylardan ne temmuz ayı
Kimler erişsin erişemesin Türkiye gecesine

III

O tutunduğum insancıl dal kurudu
Belki de duttu ağaç ya da geviş getiren ardıç
Belki de dedemcil kir-pas çıkınıydı hiç
Tıkız sulara abanıyorum ben nice kirpiler kurdu

IV

Geleceklere selvi tüter gencecikliğin yırtık bacasından
Bir çil oğlan belkilenir elinde soyunuk şimşir çomak
Ve bir hiçkız'la elele koşuşurlar acabasında
O deli bacanın ürküsüz tütüşüne cabadan

V

Bozluğu buruntulu ama bocurgatında birileri var
İçin için esen uzanık rüzgârlara
Adını siz koyun soyut cumhuriyetlerin gayrı
Hödükler allaseniz n'olursunuz dangalaklar

Metin Eloğlu