AYIN ŞİİRİ

EY TÜRKELİ!


Ey Türkeli, ben uzaktan gelen yorgunum.
Dinle beni, ben de senin bir öz oğlunum.
Geceleyin çölde yalnız kalan yolcu bir
Solgun ışık farkedince nasıl sevinir
Nasıl bütün ümidini bağlarsa ona
Ben de öyle yadelinden baktım vatana
Sen uzaktın benden, fakat kalbim senindi
Ey Türkeli, hasretin tâ ruhuma sindi



Bir kasırga alt üst etti dünyayı bütün
Kanlı, viran mabedinde tarihin bugün
Kaç hükümdar tâcı kandil olup asıldı
Kaç istiklâl gömmek için mezar kazıldı
Bu kazılan mezarlardan biri en derin
Bu en derin mezar senin, ey vatan senin
Kızıl gökten çalacaktı ayla yıldızı
Ölümünden şenlik yapan kefen hırsızı
O karanlık günlerinde, gönlümüz kara
Bağrımızda sefillerin açtığı yara
Ellerimiz bağlı matem zincirleriyle
Neslimizin bezgin ömrü bütün hâile
Şehid olan emellere hep hazin, hazin
Ağlamaktan nuru söndü gözlerimizin
Dinleyerek baykuşların kahkahasını
Millet kara bayraklarla tuttu yasını



Bugün ki biz Hak yolunda kanını döken
Bugün ki biz bin kahrile hurdahaş iken
Yekpâre bir çelik olmuş sine sahibi
Bir milletiz, kükremişiz yanardağ gibi
Bugün ki biz, alçakların hakaretinden
Varlığında kıyametler kopup cûşeden
Yıldırımlı bir ummanız, uğulduyoruz
Zulme karşı Tanrı hışmı oldu Ordumuz



Biz daha dün öyle bedbaht olanlarız ki
Öyle göğsü hicran ile dolanlarız ki
Rûhumuzun zırhı oldu ıztırâbımız
Bahtımızla budur, dedik, son hesâbımız
Varsın gelsin arzın daha bin beliyyesi
Öcümüzün sayhasıdır topların sesi
Felaketler pençemizde oyuncak oldu
Yangınlarla bütün vatan alsancak oldu
Bir kırılmaz yalınkılıç gibi hıncımız
İmanını kalkan etti her akıncımız
Tayfunlara yoldaş oldu nâra salan Türk!
Hey koca Türk, Tanrısından kuvvet alan Türk!



"Zafer" azgın bir küheylân; koşar, şahlanır
Sırtındaki şehsuvârı pek çabuk tanır
O şehsuvâr, küheylâna daha binerken
Yelesinden bir tutar ki, azgın at hemen
İlk mahmuzda anlar nasıl binicisi var
Yol ver artık küheylâna, şanlı şehsuvâr
Sen korkusuz, güçlü, hâkim oldukça ata
Atın seni erdirecek her saltanata
Onu ne dağ, ne de deniz durduracaktır
"Zafer" seni uçuracak, uçuracaktır
Fakat bil ki: İrâdende sarsıntı varsa
Gönlünü bir lâhza için korku sararsa
Ya gözlerin kararırsa böyle uçuştan
Veya biraz mestolursan, dalgınlaşırsan
"Zafer" seni birdenbire sırtında atar
Attan düşen nallarının altında yatar



İşte biz ki tâ ezelden beri atlıyız
Asırların göklerinde biz kanatlıyız
Kanımızın ateşinden şimşek yarattık
Bu şimşekle küheylâna bir kırbaç attık
"Allah!" diye haykırarak "zafer"imize
Hurûş ettik "Sakarya"dan tâ Akdeniz'e
Âtîlere koşuyoruz gençlikle, şanla
Şan beraber koşar Hakka doğru koşanla

Enis Behiç Koryürek 1922